اگر پروردگار تو مىخواست ، همهء مردم روى زمين ايمان مىآوردند . آيا تو در صددى با اكراه مردم را مؤمن سازى ؟ ! پيمان صلح با نصاراى نجران پيامبر ( ص ) همواره با مسيحيان جزيرة العرب روابط صميمانه‌اى داشت ، ازاين‌رو بر خلاف يهوديان ، هيچ‌گاه با مسيحيان درگير نشد و حتى در مواردى از آنان جانب‌دارى نمود ؛ چنان‌كه قرآن‌كريم نيز آنان را نزديك‌ترين دوست مسلمانان معرفى كرده است . « 1 » اما پس از اينكه مسلمانان با روميان و قبايل تحت‌الحمايه آنان ( مانند غسانيان ) درگير شدند ، در اين ميان مسيحيان نجران نيز مىتوانستند به‌عنوان عامل نفوذى دشمن براى مسلمانان خطرآفرين باشند . ازاين‌رو ، پيامبراكرم براى آنان پيام فرستاد تا موضع خود را در برابر حكومت اسلامى مشخص نمايند ؛ بدين‌معنا كه يا مسلمان شوند و مانند همهء مسلمانان از حقوق فردى و اجتماعى اسلامى برخوردار گردند ، يا اينكه با مسلمانان پيمان وفادارى امضا كنند و با پرداخت ماليات مختصرى ، تحت حمايت كامل مسلمانان قرار گيرند و از نظر مذهبى نيز آزاد باشند . در غير اين صورت بايد مهاجرت نمايند ، و گرنه بين مسلمانان و آنان درگيرى رخ خواهد داد . مسيحيان نجران با دريافت نامهء پيامبر ، جمعى از دانشمندان خود را به مدينه اعزام داشتند تا درباره محتواى اسلام با آن حضرت به بحث بنشينند . آنها مىخواستند كه در صورت اثبات حقانيت اسلام ، مسلمان شوند ، اما اگر قانع نشدند ، آن‌هنگام تصميم خواهند گرفت كه تحت‌الحمايه شوند ، يا مهاجرت كنند و يا راهى ديگر را برگزينند . پيامبر با پيشنهاد آنان موافقت كرد . ازاين‌رو ، هيئتى از مسيحيان به‌رهبرى « ابوحارثه » ، اسقف بزرگ نجران به مدينه وارد شدند . آنان در مسجد پيامبر ( ص ) درباره مسائل بسيارى به بحث نشستند و در آخر دريافتند كه در تمامى آنها با حضرت وحدت‌نظر دارند . آنها سرانجام از پيامبر پرسيدند : نظر شما دربارهء مسيح ( ع ) چيست ؟ پيامبر نيز همان‌گونه كه قرآن‌كريم گوياى آن است ، فرمود : اوهمانند همه پيامبران انسانى است كه مأمورِ هدايت مردم بوده و كلمه خدا و روح نيز هموست و مادرش مريم نيز زنى پاك و صدّيقه است . دليل بر انسان بودن آن دو نيز همان

--> ( 1 ) . مائده ( 5 ) : 82 .